Ο Carl Jung για τους δασκάλους

Ο Carl Jung για τους δασκάλους
"Ο καθένας μας θυμάται με σεβασμό τους καλούς δασκάλους του αλλά με ευγνωμοσύνη αυτούς που κατάφεραν να αγγίξουν την ψυχή μας. Το σχολικό πρόγραμμα είναι ένα απαραίτητο υλικό αλλά η ζεστασιά είναι το βασικό ζωτικό στοιχείο τόσο για ένα αναπτυσσόμενο φυτό όσο και για την ψυχή ενός παιδιού." (Ο Carl Jung για τους δασκάλους)

Δευτέρα, 21 Φεβρουαρίου 2011

Επιστροφή στο Μεσαίωνα – Η δημόσια παιδεία στο κόκκινο…


«Νέος νόμος για σχολείο – πανεπιστήμιο»

Το 2010 μπήκε σ’ εφαρμογή από κυβέρνηση, Ε.Ε. και ΔΝΤ σχέδιο καταλήστευσης των εργαζομένων (μισθοί – συντάξεις – εργασιακές σχέσεις) υποτιμώντας έτσι το επίπεδο της ζωής μας προκειμένου να διατηρηθούν άθικτα τα κέρδη τραπεζών και πολυεθνικών στο όνομα της σωτηρίας της πατρίδας.
Προσπάθησαν να πετύχουν κοινωνική ανοχή και συναίνεση τρομοκρατώντας τους εργαζομένους και προβάλλοντας τη θεωρία του μονόδρομου αυτής της πολιτικής.

Είναι γνωστά τα μεγάλα προβλήματα που έχει μέχρι τώρα το δημόσιο σχολείο. Προβλήματα που έχουν να κάνουν με την ποιότητα της γνώσης, την ανεπαρκή χρηματοδότηση, τη μαθητική διαρροή, το εξεταστικό, την επιστημονική και οικονομική υποβάθμιση των εκπαιδευτικών, την εργασιακή ανασφάλεια των νέων κλπ.

Σήμερα με δεδομένη την οξύτητα των προβλημάτων στην Παιδεία μέχρι τώρα, έρχεται ένας συνδυασμός αλλαγών με όχημα την οικονομική κρίση, που θα δημιουργήσει συνθήκες κατάρρευσης και ξηλώματος του δημοσίου χαρακτήρα της Παιδείας.

- Είμαστε ήδη στο «κόκκινο» όριο της πλήρους αποδιάρθρωσης και απορρύθμισης του ελληνικού σχολείου.

- Με κυριότερα χαρακτηριστικά:

- Την παραπέρα μείωση των δαπανών για την παιδεία στο πλαίσιο του «καταστροφικού» προγράμματος σταθερότητας της κυβέρνησης (μνημόνιο) με συνέπειες:

· Λιγότερα έσοδα για τις λειτουργικές δαπάνες των σχολείων

· Μείωση του ρυθμού ανέγερσης νέων σχολικών κτιρίων

· Συγχωνεύσεις τμημάτων – περισσότεροι μαθητές στα τμήματα (30αρια)

· Συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων

· Μείωση των προσλήψεων νέων Εκπ/κων

· Κτύπημα των εργασιακών σχέσεων των Εκπ/κων – περισσότεροι καθηγητές σε δύο ή τρία σχολεία – περισσότεροι με ελαστικές σχέσεις εργασίας (ωρομίσθιοι) αναγκαστικές αποσπάσεις σε άλλες περιφέρειες.

· Μείωση των μισθών και αύξηση του χρόνου εργασίας των Εκπ/κων χωρίς ταυτόχρονα ουσιαστική επιμόρφωση.

- Καταργείται ο ενιαίος χαρακτήρας των σπουδών, της υποχρεωτικής Εκπ/σης αφού ένα μέρος των αναλυτικών προγραμμάτων θα διαφοροποιείται κατά περιφέρεια ανάλογα με τις επιδιώξεις της αγοράς και τις κατευθύνσεις των επιχειρήσεων.

- Στο πρόγραμμα σπουδών του «νέου» λυκείου θα επιχειρηθεί μέσα από το συνδυασμό υποχρεωτικών μαθημάτων (γλώσσα – αγγλικά – γυμναστική) και των επιλεγόμενων να υποβαθμιστεί ακόμα περισσότερο η γενική μόρφωση μία που βασικοί κλάδοι επιστημών δεν θα διδάσκονται για όλους τους μαθητές.

- Το σχολείο θα επιδιώκει να συμπληρώσει τη λειψή κρατική χρηματοδότηση για να λειτουργήσει βρίσκοντας πόρους από χορηγούς – σπόνσορες – διαφήμιση προωθώντας «καινοτόμες εκπαιδευτικές δράσεις» με ενίσχυση του επιχειρηματικού πνεύματος και της ανταγωνιστικότητας με τις άλλες σχολικές μονάδες.

- Οι εργασιακές σχέσεις των Εκπ/κων θα ελαστικοποιηθούν πάρα πέρα με τελικό στόχο την υπογραφή ατομικής σύμβασης εργασίας και την κατάργηση της μόνιμης και σταθερής δουλειάς. Στην πορεία αυτή θα επιδιωχθεί η «αξιολόγηση» των εκπαιδευτικών και του σχολείου να γίνεται από τη μια με βάση τα αποτελέσματα των εξετάσεων των μαθητών από την άλλη στο κατά πόσο πετυχημένα προωθούν τις «καινοτόμες δράσεις που θα φέρνουν και το χρήμα για τη λειτουργία του σχολείου. Είναι προφανές ότι σε ένα τέτοιο πλαίσιο λειτουργίας του σχολείου θα κυριαρχεί η ανταγωνιστικότητα και η αλληλοϋπονόμευση στις σχέσεις των εκπαιδευτικών, θα διαμορφώνεται το πρότυπο του υποταγμένου Εκπ/κου με χειραγωγημένη συνείδηση, του Εκπ/κου που θα «πλασάρει» την εμπορευματοποιημένη και κατευθυνόμενη γνώση χωρίς δυνατότητες συλλογικών αντιστάσεων και διεκδικήσεων.

- Θα διατηρηθεί η διαίρεση της λυκειακής βαθμίδας σε γενική και επαγγελματική/τεχνική ενισχυμένη η δεύτερη με στοιχεία επαγγελματικής κατάρτισης σύμφωνα με τα συμφέροντα και τις επιδιώξεις των τοπικών επιχειρήσεων.

- Η εισαγωγή διπλών κεντρικών εξετάσεων για το Εθνικό Απολυτήριο με θέματα από Τράπεζα θεμάτων θα διατηρήσει και θα διευρύνει την παραπαιδεία την ιδιωτική Εκπ/ση και την οικονομική αιμορραγία των οικογενειών.

- Το «κερασάκι στην τούρτα» σε μια τέτοια προοπτική είναι οι εξαγγελίες για «ψηφιακή» τάξη για την κυριαρχία δηλ. του ηλεκτρονικού μέσου στην Εκπ/κη διαδικασία. Είναι δεδομένο ότι οι νέες τεχνολογίες δημιουργούν νέες δυνατότητες και ταυτόχρονα κρύβουν σοβαρούς κινδύνους ανάλογα με την χρήση τους. Αν δεν υπάρχει ο ενιαίος βασικός κορμός της γενικής παιδείας και η δυνατότητα με την παρέμβαση του Εκπ/κου η γνώση ν’ αφομοιώνεται με κριτικό τρόπο και σε βάθος μέσα από τις επιστημονικές διαδικασίες της ανάλυσης και της σύνθεσης τότε το όλο εγχείρημα του «νέου» «ψηφιακού» σχολείου μπορεί να εκφυλισθεί στη πρόσληψη εξειδικευμένης υπερπληροφόρησης με μονόπλευρο προσανατολισμό και οι Εκπ/κοι σε χειριστές της μεθοδολογίας για την απόκτηση της πληροφορίας.

Το αποτέλεσμα αυτών των μεταρρυθμίσεων αποτελεί την ολοκλήρωση μιας εδώ και χρόνια επιχειρούμενης απαξίωσης της γνώσης ως δημόσιο αγαθό και διασύνδεσής της (νόμος για ΑΕΙ) με ένα πολύπλοκο προσωποποιημένο και εξατομικευμένο σύστημα (πιστωτικές μονάδες) μιας αγοραίας λογιστικής ώστε η γνώση να μετατρέπεται σε ένα «μετρήσιμο» εφόδιο για καλύτερη εξαγορά της μετέπειτα μισθολογικής κλίμακας, του καλύτερου “deal”, της καλύτερης «επιλογής» μέσω ατομικής εργασιακής σύμβασης του «ευέλικτου» και αναλώσιμου μελλοντικού νέου εργαζόμενου.

Με βάση τα παραπάνω, είναι φανερό ότι και η Παιδεία όπως και όλοι οι τομείς της οικονομικής και κοινωνικής ζωής είναι σε κρίσιμο σταυροδρόμι.

Επειδή όμως το σχολείο και η Παιδεία είναι το μέλλον της κοινωνίας – το σήμα κινδύνου ακούγεται ολοένα και πιο δυνατά.

Ακόμα βέβαια δεν έχει συνειδητοποιηθεί πλατιά ότι σε τελική ανάλυση αυτό που «παίζεται» σήμερα είναι αν, για τα παιδιά μας, για το μέλλον, θα υπάρχει κοινωνία με τα χαρακτηριστικά της συνοχής, συνεργασίας, αλληλεγγύης, δημοκρατίας, δικαιοσύνης ανοικτής στη πρόοδο και την εξέλιξη ή θα κυριαρχήσει η κοινωνία του ατομισμού, της ανασφάλειας, της ανεργίας, του καταναλωτισμού, της διαφθοράς του ανταγωνισμού, του κέρδους των λίγων εις βάρος των πολλών.

Αν περάσει η ιδιωτικοποίηση της Δημόσιας Παιδείας, και η γνώση από κοινωνικό αγαθό γίνει εμπόρευμα, και ο μαθητής εξαρτημένος, ατομικός καταναλωτής, χωρίς μόνιμη και σταθερή εργασία τότε μπαίνουμε στο Νέο Μεσαίωνα και ο χειμώνας θα είναι μακρύς.

Το ζητούμενο για όλους εμάς είναι να βρούμε τους τρόπους και τους δρόμους για να κάνουμε ακόμα πιο μαζικές και αποτελεσματικές τις αντιστάσεις μας.

Σημαντική ώθηση στην αποτελεσματικότητα των αγώνων θα δώσει η προβολή και δημόσια συζήτηση ενός πλαισίου κοινών στόχων για το σχολείο των αναγκών μας. Σαν συμβολή σε αυτό το διάλογο προτείνουμε το παρακάτω πλαίσιο:

1. Ουσιαστική χρηματοδότηση της Δημόσιας Εκπαίδευσης.

2. Ένα Λύκειο (στη θέση των Γενικών και ΕΠΑΛ) που θα παρέχει ολοκληρωμένη γενική μόρφωση και προεπαγγελματικά εφόδια (τεχνολογική γνώση) για όλους τους μαθητές.

3. Ουσιαστικές αλλαγές στο περιεχόμενο σπουδών και στις μεθόδους διδασκαλίας με στόχο την εμβάθυνση και την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης.

4. Οργάνωση ενός αποτελεσματικού δημόσιου-δωρεάν συστήματος Μεταλυκειακής Επαγγελματικής κατάρτισης με ενιαίο σχεδιασμό και σύνδεση με τη 12ετή υποχρεωτική εκπαίδευση.

5. Συνεχής και ολοκληρωμένη επιστημονικά επιμόρφωση των καθηγητών με ουσιαστική οικονομική τους στήριξη, καθώς και δημιουργία νέων θεσμών στήριξης της διδακτικής πράξης, συλλογικά, κατά ειδικότητα, σε συνεργασία με τους μαθητές και τους σχολικούς συμβούλους.

6. Το νέο σχολείο στα πλαίσια ενός διευρυμένου σχολικού ωραρίου, θα καλύπτει με επάρκεια πολιτιστικές και αθλητικές δραστηριότητες, ξένες γλώσσες, ενισχυτική διδασκαλία, χρήση Η/Υ γι’ αυτό και πρέπει να ενισχυθεί με νέο διοικητικό προσωπικό και ψυχολόγους.

Στους μήνες που έρχονται:

- Ένα νέο ριζοσπαστικό διεκδικητικό μορφωτικό – πολιτιστικό κίνημα πρέπει να είναι η απάντηση μας.

- Στα σχολεία και τις σχολές, στις συνοικίες της πόλης γονείς – μαθητές Εκπ/κοι πρέπει να βρεθούμε να συζητήσουμε και να παλέψουμε.

Οι δρόμοι μας περιμένουν……

Β. Τζαφάς

Αντιπρόεδρος ΕΛΜΕ Ν. Αθήνας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου